Ronde van Hoevekestijn 2010.

Zanger Denans op bal in Wouw

Arjen Tak had het met hulp van Rien de Jong allemaal prima voor elkaar op de Wouwse Plantage. De BWF-karavaan keerde na vijf jaar afwezigheid terug, en trof daar een mooi lang buitenparcours aan van ruim drie kilometer, waarbij er goed op het kantje gereden kon worden. In de drie koersen werd slag geleverd, maar langs de kant was het maar wat gezellig. Bij de aankomst was een groot terras ingericht, alwaar voor een natje en een droogje gezorgd werd. Het was met dik 25 graden zweten geblazen, en dus dorstig weer. Arjen was druk in de weer geweest met de sponsors, waardoor er kwistig met premies gestrooid kon worden, en ook het maximale aantal prijzen uitgereikt kon worden. Plus dat de podiumklanten ook allemaal een mooie beker mee naar huis kregen. Een waar feest dus!

50+

Een mooie groep vertrekkers, waaronder Henny Rovers die de dag tevoren in Gilze bij de ploegentijdrit met wielerclub Princenhage overtuigend winnaar was geworden. Die was dus al in de stemming, en hij liet er inderdaad geen gras over groeien. Vroeg ik koers sprong hij weg, met alleen John Strooijsnijder uit Wemeldinge in het wiel. Het peloton heeft ze nooit meer teruggezien. Op tweederde koers vormde zich nog wel een tweede groep, met daarin de gekende namen, maar die kwamen precies tussen de koplopers en het peloton te rijden. Kort voor aankomst gingen ook Mari van Vessem en Luc Snels nog aan de haal, om uit te maken wie er achtste zou worden. Verliezer van de dag werd uiteindelijk Mari: hij moest twee bochten voor het einde een gaatje laten, leek alsnog alleen te finishen, maar werd vlak voor aankomst nog in de kraag gevat door de grote groep. Ruim daarvoor had Henny Rovers met zijn vluchtkompaan afgerekend en de tweede overwinning van het weekend behaald.

50-

Er gingen meer dan 60 renners van start in de 50-, maar die haalden lang niet allemaal de eindstreep. De combinatie van een stralende zon hoog aan de hemel, een aantrekkende wind, en veel gesnok onderweg zorgde ervoor dat zo'n 15 renners de strijd voortijdig staakten. De ongelukkigste onder hen was klassementsleider Maurice Charter, die na de dubbele bochtencombinatie met het voorwiel in andermans achterwiel haakte, ten val kwam en met een zeer pijnlijke schouder moest opgeven. Op dat moment lag de koers al in de plooi. Na enkele schermutselingen ontstond een driemans kopgroep die elkaar goed verstond: Luc Verheijen, Guido Vermeire en net als vorige week Floor Maas. Floor was bij tijd en wijle blij dat hij het leven had, want zijn beide Belgische collega's gaven flink gas. Op het eind van de koers demarreerden ze ook nog eens om beiden, hetgeen Floor na aankomst deed opmerken dat hij zich als een patatje oorlog had gevoeld als ‘Ollander tussen twee Belgen'. Afgetekend winnaar Luc Verheyen en Guido Vermeire konden er breed om grijnzen...

 

Amateurs

Een niet al te groot deelnemersveld bij de Amateurs, maar wel met de gekende namen. Aandacht was er vanzelfsprekend voor plaatselijk favoriet Guus de Graauw, en inderdaad, van het eerste aanvalsduo maakte hij deel uit. Maar het tweetal werd teruggepakt, waarna kort daarna een viertal aan de haal ging. Met een ploeggenoot van Guus, waardoor hij moest blijven zitten. De vier: Kees van de Sande, Ad Valentijn, Jacq de Klerk en Johan Peemen verstonden elkaar uitstekend, en lieten nergens iets liggen. De grote groep had ze lang in het zicht, maar kon toch nooit het gat dichtrijden, ook omdat men het onderling het niet eens kon worden wie dan wel het werk moest doen. Natuurlijk keken de renners ook naar Guus, maar die keek vriendelijk terug.

Enkele ronden voor het einde liep het verschil nog even terug naar 22 seconden, toen enkele ronden 25 seconden, maar twee ronden voor het einde was het pleit beslecht, en werd het gat snel 40 seconden. Tijd voor de koplopers om eens goed na te denken over de aankomst strategie. Langs de kant werd al gezegd wat de renners ieder voor zichzelf ook wel wisten: er zitten twee rappe aankomers tussen en twee wat minder rappe, dus die moeten nog iets verzinnen. Kees van de Sande rekende zichzelf tot de minder rappe aankomers, haalde twee bochten voor het einde diep adem en ging volle bak weg. En met succes want hij hield dik meters over op de streep, op de aanstormende Ad Valentijn, met daarachter weer een gelukkige Jacq de Klerk die de derde podiumplaats opeiste - een podium waar Johan Peemen dus net naast stapte. De sprint van de groep werd gewonnen door Guus de Graauw - dat toch nog wel. Door het grote aantal premies en prijzen ging uiteindelijk bijna iedereen rijker naar huis dan hij gekomen was - wat wil je nog meer.

Bron : www.brabantsewielerfederatie.nl